Geschiedenis en achtergrond

Halotherapie (het Griekse ‘halos’ betekent ‘zout’) is een behandeling waarbij het kunstmatige microklimaat van natuurlijke zoutgrotten wordt nagebootst in speciaal ingerichte zoutkamers. Deze unieke methode is gebaseerd op speleotherapie, die de helende werking van zoutmijnen en zoutgrotten toepast bij de behandeling van ademhalingsstoornissen en huidproblemen.

In 1843 stelde de Poolse arts F. Bochkovsky vast dat lucht verzadigd met zoutdeeltjes een helend effect heeft. In 1858 opende hij in de zoutmijn van de provincie Wieliczka, Krakau het eerste zoutkuuroord voor patiënten met longziekten.

Tegenwoordig is speleotherapie een belangrijk onderdeel van de gezondheidszorg in veel Midden- en Oost-Europese landen. Vooral patiënten die lijden aan COPD en andere long- en huidaandoeningen hebben er baat bij.

In de Duitse stad Teufelhöhle werd voor het eerst in 2002 een klinische studie gedaan naar het effect van speleotherapie met als doel om de methode binnen de zorgverzekering aan te bieden. Nu zijn er honderden centra voor halotherapie in Duitsland, Engeland en Spanje. In Nederland is halotherapie in opkomst.

De belangrijkste factor van halotherapie  is het effect van het droge gemalen zout aerosol (deeltjesgrootte 1-5 micron), met een negatieve elektrische lading. De concentratie van de parameters – gecontroleerde luchtvochtigheid en temperatuur – is heel belangrijk voor halotherapie. Er wordt regelmatig nieuwe apparatuur ontwikkeld waardoor de lucht en het microklimaat nog beter beheersbaar zijn. Saltium gebruikt de meest effectieve en geavanceerde apparatuur die op dit moment voorhanden is.

topolca01
topolca02